Langeuer14
"Tak więc trwają wiara, nadzieja i miłość.Te trzy: z nich zaś największa jest miłość..."
<< Lipiec 2014
PonWtŚrCzwPiąSobNie
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031
Statystyki
Liczba osób które odwiedziły mojego bloga:
 
10215
Liczba osób które skomentowały mojego bloga:
 
118
Liczba osób które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
 
2
O mnie
Langeuer14
"Zwyczajnie bądź dla innych radością, która wyzwala w nich iskrę nadziei". Tak żyję i chciałabym się tym z Wami podzielić.
Zobacz mój profil
Zostający...
 
 
"Nadzieja zawiera w sobie światło
mocniejsze od ciemności, jakie panują
w naszych sercach" Jan Paweł ||
 
"Wciąż zaczynać od nowa,
by nauczyć  żyć...".
 
"Być wolnym...to nic,
ale odzyskać wolność - to niebo".
J.G.Fichte
Notki
Codzienność... 2014-07-19
 Nie zostało jeszcze zrobione to, co powinniśmy byli zrobić.
Nie powiedzieliśmy jeszcze ostatecznego „żegnaj”.
Nie spojrzeliśmy sobie ostatni raz w oczy.
Patrzę jak odchodzisz co jakiś czas,odprowadzam cię wzrokiem,
ukradkiem roniąc łzę, uśmiecham się.
Życie niczym ruchome schody.
Teraz jesteś na szczycie, już zbliżasz się...
drugiego dnia znów widzisz długą i krętą trasę przed sobą.
I zastanawiasz się czy kiedykolwiek ktoś
pozwoli Ci przejść na ten stały ląd,
gdzie już nie będziesz musiał zaczynać od nowa.
Wracasz prawie jak żołnierz z obcej Ziemi,
bo za każdym razem,
gdy wracasz nie pytam o nic,
ale dziękuję Bogu, że jednak jesteś.

 

 

 

Kolejny dzień, życia bieg, rutyna..
Brzydka prawda, szara codzienność...
wroga natura, wyblakłe promienie słońca.
Dzień jak każdy inny – bez Ciebie.
Miejsca, w których bywaliśmy razem – zapomniane istnieją,
a ja czasem odwiedzam je w samotności.
I te, które jeszcze nie słyszały naszego głosu.
Pokonując znajomą trasę dostrzegam zmieniające się piękno wokół mnie.
Tutaj uśmiechałam się do Ciebie.
Tam obserwowałeś z zachwytem budzący się świat.
Krok po kroku analizuje rzeczywistość, która się nie zmieniła.
Nikt nie zauważył, że brakuje tylko Ciebie.
Pędzi pociąg pełen zagubionych ludzi,
którzy nie pozwolą Ci wysiąść wtedy,
kiedy zechcesz.
Mimowolnie zostajesz włączony w bieg czasu.
Dla nich byłeś jedynie kolejny człowiekiem na przestrzeni dziejów, zapełniającym tylko kartkę papieru w księdze życia swoja historią.
Dla mnie pierwszą i ostatnią kartką mojej historii.
Tak dzień zwykły stał się niezwykłym.
Śladami Twoich stóp...
Wstaję, by powitać nowe jutro.

 

 

 

 

Otworzę Ci okno, gdy zamkną drzwi.
Otworzę, bo kocham.Czas nie był łaskawy.
Ś
wiat zbyt surowy.
Ludzie wpatrzeni wyłącznie w siebie.
Otworzę Ci okno, bo zamknęli już drzwi.
Bezdusznie, egoistycznie, na przekór szczęściu. 

Powroty... 2014-07-16
 
 Czas...tu doda, tam zabierze

 

i nigdy o Tobie nie zapomni.

 

Myślisz – to tylko godzina,

 

jednak czas to nasz

 

najlepszy przyjaciel,

 

 a zarazem największy wróg.

 

Tu doda, tam zabierze.

 

 Zegarek w dłoni, spoglądasz

 

na przesuwającą się wskazówkę.

 

To tylko i aż godzina., moja godzina! 

 

Teraz dodał, a kiedy zabierze? 

 

Niespodziewanie odzieli

 

deską cyferkę od cyferki.

 

Tak zatrzyma się czas,

 

mój czas....

 

nasz czas.


 

 

Tam gdzieś jest takie miejsce,

 

gdzie zawsze świeci Słońce,

 

A swymi promieniami

 

otula każdego człowieka.

 

 

Tam gdzieś jest takie miejsce,

 

gdzie nie ma trosk, bólu i cierpienia,

 

gdzie na ludzkich twarzach

 

widnieje wyłącznie uśmiech

 

 a radość gości między nimi każdego dnia.

 

 

Tam gdzieś jest takie miejsce,

 

 gdzie drzew niezliczona ilość,

 

gdzie widoki są balsamem dla oczu.

 

 

Tam gdzieś, gdzie nie ma nas.

 

Tam, gdzie my, znika czar.

 

 

 

 

Nowy człowiek powstaje każdego dnia, w nas samych.

 

Nowy człowiek dziś znów się narodził.

 

Ludzi tłum, zgiełk, szum, potok słów, spojrzeń i uśmiechów.

 

Po środku soli słup, w sercu głucha cisza, martwy, niemy krzyk rozpaczy.

 

Dwoje obcych ludzi, niewidzących o sobie prawie nic.

 

Mimo to tylko raz się tak patrzy, jakby chciało się powiedzieć więcej

 

niż może zmieścić nasz rozum. Jakby chciało się przytulić kogoś do serca.

 

Tylko raz się tak uśmiecha z przeszywającą radością i

 

tylko raz czuje zmieszanym i zagubionym. Tylko raz się tak kocha.

 

Pan i Pani, dwa światy, dwie różne drogi...a po środku mur...

 

I tą obcość, tą niewiedzę, to zagubienie, strach i rozpacz,

 

bezsilność, łzy....może zburzyć tylko miłość. Gdzieś tam zawsze nasze dłonie są splecione. Gdziekolwiek jesteś, tam i ja. Gdziekolwiek jestem tam i Ty.

 

Zapominamy na rok, dwa, trzy...Ale odcisk na naszych nadgarstkach wciąż tam jest i przypomina nam  życie, że mimo wszystko się kochamy.

 

Nieudolnie, skromnie i w ukryciu...

Nikt nie widzi pustki w naszych oczach...

Myśli... 2014-07-13
  

Patrzysz przed siebie,

co jeszcze przyniesie nowe jutro.

Nie wierząc w marzenia,

stawiasz kolejny krok w przyszłość.

I zastanawiasz się czy znów wsiadając do pociągu

nie pomyliłeś przedziałów,

czy ktoś po raz kolejny nieumyślnie i nieopatrznie

 postawił Cię w nieodpowiednim miejscu,

Nawet ogień zgasiła mętna woda,

Mimo że tlił się długi czas,

każdego dnia coraz mocnej.

Chwila i już go nie ma.

Zrosło się już zabiedzone serce.

Każda rana, każda szrama,

każdy otwór wypełniła przezroczysta mgła.

Nie odczuwalna pustka,

z przebłyskami grozy. Ktoś chciał inaczej.

Żeby nie zapomnieć, żeby pamiętać.

Dla kogo dobrze? Nie dla mnie! A może...

czy człowiek sam zna odpowiedź na to pytanie?

Próbujesz usilnie złapać resztki nadziei,

snu niedokończonego a pociągającego.

A kiedy to staje się już realne, uciekasz...boisz się...

po co walczyć o coś, gdy chronisz się przed tym jak tarczą

podczas ostatniej walki? Po co tęsknisz,

by potem chować głowę pod poduszkę,

ukradkiem spoglądając na spadające łzy...

Czy nie za dużo sprzeczności w jednym człowieku?

Czy nie za dużo życie wymaga od tysiąca mrówek,

które mimo pracy i trudu wstają i idą razem pod rękę,

podpierając silniejszy słabszego?

A co z tymi, którzy iść już nie mogą,

bez pomocy, milcząc obserwują Słońce głośno pytając,

czy jeszcze kiedyś zechce im towarzyszyć.
Przebaczenie to najtrudniejsza sprawa.... 2014-07-06
Wyciągnij rękę po marzenia i zrób coś z nimi, aby się spełniły. Same sobie nie poradzą.

 

Często myślenie nie idzie w parze z czynami.

 

To nie świat się zmienia, a ludzie.

 

Gdy nie ma miłości, nie ma życia, nie ma szczęścia.

 

Każdy potrzebuje bycia dla kogoś najważniejszym

 

Tylko człowiek , który Cię kocha patrzy na ciebie zupełnie inaczej niż inni.

 

Ludzi najbardziej niszczy zazdrość.

 

Dziś masz wszystko, jutro możesz nie mieć nic.

 

Warto doceniać ludzi, którzy Cię kochają.

 

Najlepiej jest wtedy, gdy nikt nie patrzy, gdy nikt nie widzi, że płaczę, że nie jestem tak silna.

 

Pewne rzeczy po prostu nie mają prawa się udać. Im szybciej zrozumiesz prawo Boże, tym prędzej będziesz rozumiał życie, co nie oznacza, ze będziesz potrafił zrezygnować z tego, o czym marzyłeś.

 

Jeśli matka jest nieszczęśliwa, to i nieszczęśliwe jest dziecko.

 

Widząc brak miłości u rodziców nie czuje się nic. To pustka, której nie da się zapełnić niczym.

 

To nie świat zwariował. To ludzie zapomnieli, że najważniejsze to być człowiekiem.
Pociąg zwany życiem... 2014-06-23
 Jak wielki pociąg,

Życie samo nie wyciąga do człowieka ręki...

 

Czasem spóźniony biegniesz...

starając się wsiąść do odjeżdżającego pojazdu,

jednak jest to niemożliwe. Nie Twój czas.

 

Jesteś już w pociągu,

lecz wciąż musisz szukać swojego przedziału.

 

Przesiadka?

To też nie jest nam obce.

Nie nasze tory.

 

I kiedy już myślisz,

że jesteś we właściwym miejscu,

nagle okazuje się, ze musisz wysiąść.

 

Stanąć znów pokornie na peronie i czekać,

aż przyjedzie kolejny.

Aż przyjedzie...

Wchodzisz przez lekko rozwarte drzwi...

.Z nadzieją, że zostaniesz w nim na zawsze...

 

Niestety - w tym pociągu nie ma stałych biletów.

Wsiadasz na czas nieokreślony...

Nic w życiu nie jest zupełnie oczywiste. 2014-06-15
Nie każdy człowiek jest godny zaufania, ale każdy jest wart szacunku.

Jesli czegoś naprawde pragniesz to walcz! Od samego myślenia jeszcze nic nie powastało.

Chcąc coś osiągnąć, najpierw trzeba popracować.

Nie jest istotne, co robisz, wazne by dawało Ci to radość.

Nie da się robić czegoś na 100%, jesli sie tego nie kocha.

Boimy się tego, co obce.

Nie zostawiaj nic na później.

Im szybciej coś zrobisz i z zapałem, to będziesz miał więcej wolnego i satysfakcji.

Tak jak Ziemi potrzebne jest Słońce i deszcz, tak człowiekowi radość i smutek.

Zaufanie zdobywa się przez lata, a można je stracić w jedną sekundę.

Władza powinna być mądra i dbać o ludzi. Oparta na terrorze i egoiźmie prędzej czy później upadnie.

Nie oceniaj zanim nie wysłuchasz.

Ci, co milczą mają najwięcej do powiedzenia.

Krzyk jest aktem obronnym.

Najpierw zobacz swoje błedy.

Ludzie są do siebie podobni, a jednak zupełnie różni. I ta inoość sprawia, że świat jest piękny.

Najpierw trzeba zaakceptowac samego siebie, by nauczyć się żyć z ludźmi.

Miłość  nie musi nic mówić, ona po prostu jest. 

Są ludzie, na których możesz czekac latami, a uczucie, jakim ich darzysz nigdy nie maleje.
CDN... 2014-06-14
Oczekując pomocy zapominamy, że drugi człowiek tez czeka na naszą dłoń.

Jeśli nie masz na coś wpływu, to lepiej zajmuj się tym, co możesz jeszcze zmienić.

Nie trzeba być bogatym, żeby być szczęśliwym.

Biegamy za kariera i pieniędzmi. Kiedy już to osiągamy, okazuje się, że nie ma wokół nas ludzi, z którymi możemy podzielić się naszym szczęsciem.

Zyjemy z myślą o jutrze. A jutra może nie być.

Pasja jest jak plaster miodu dla duszy, w świecie cierpienia i porażek.

Jeśli nie spróbujesz, nie dowiesz się, czy to Twoja droga.

Wiara w to, co robisz to połowa sukcesu.

Strach jest najgorszym przeciwnikiem przeciw marzeniom.

Wolność to możliwość wyboru.

Czekanie jest oznaką, że bardzo Ci na czymś zalezy. 

Są ludzie, którzy nie muszą mówić nic, a i tak ich kochamy.





Z myślą o... 2014-06-13
 Był czas, by bawić się całymi dniami....

Noce spędzone układając nowo otrzymaną zabawkę.

Uśmiech do każdej napotkanej osoby.

Radość z błahostek.

Nie mieli nic, a jednak się cieszyli

 

Tańczyli w blasku Słońca,

Dziękowali czynami.

Słów nie rzucali na wiatr,

Ciężko pracowali.

 

Choć nie było widać nawet cienia celu,

Walczyli do końca.

Ciernie pod stopami,

Szli chusteczką osuszając łzy

 

Rozmowa byłą podstawą.

Modlitwa opoką,

Natura ukojeniem,

A człowiek wsparciem.

 

 

Przegrywając, poddajemy się.

Przyszło nam żyć w zmechanizowanej rzeczywistości.

Nie mówi się już o małych domkach, jak o przytulnych.

Wcześniejszy zarys granicy

miedzy bogaczami a biednymi przetarła gruba linia.

 

 

 

Ludzie zmierzający do nieistniejącej przestrzeni,

Bez celu tkwiący w martwym punkcie.

Nie słuchając nikogo, z zatyczkami w uszach

Biegną przed siebie szukając jutra.

 

Brak przyjaciół i ostoi,

Egoizmu ciemna tęcza,

Przykrywając Ziemię,

której brak prawdziwych bohaterów.

 

Wycofując się, stając za kimś,

Osłaniając się słabszymi, unikając silniejszych.

W bólu zatrzymują się i wątpią.

Nie próbują dogonić pociągu,

który zbyt szybko odjechał, pokornie wsiadając do drugiego.

Bez wytrwałości zostają tam, gdzie ich przydzielą.

 

W wirtualnym świecie dzisiejszych czasów,

Rosną i kształcą się prawdziwe roboty.

Bez współczucia, a w pancerzu dorastając,

Wyłączną zarazą staje się

obojętność człowieka wobec człowieka.

 

 

W poszukiwaniu lepszej przyszłości... 2014-06-12
 Wychodząc przed szereg szukam wolności

Brak ograniczeń, świeży powiew życia,

Czysty skrawek drogi, którą podążamy.

 

Ciepło niczym nie skażonego Słońca,

Ciemność nocy, frywolne zboża i ptak,

który nie słucha zupełnie nikogo.

Robi, co chce i nie planuje zbyt wiele.

Dziś ma dzień. Wolności!

 

 

Zostając gdzieś w tyle pragnę samotności.

Ciszy, dzięki której mogę

z dystansem spojrzeć na moje działania.

Minuta dla łez, dla smutku i żalu, dla oczyszczenia.

Podziwiając świat, leżąc pośrodku zwykłego pola.

 

Drzewa nie mówiąc nic, będą patrzeć ze zdziwieniem.

Nie powiem im, dlaczego tu jestem.

Przyjmę postawę egoisty,

Widząc i czując, zapomnę,

że ktokolwiek prócz mnie istnieje.

Postawa przyjaciela w obecnej codzienności.

 

 

 

Będąc Tu i Teraz próbuję odnaleźć siebie.

W rutynie dnia codziennego,

w tym bałaganie i brudzie.

W tej zakłamanej rzeczywistości, wśród każdego,

kto krzywdzi i rani. Na Ziemi,

gdzie pamiętamy o dobrym słowie,

ale dziś nikt nie ma odwagi, by go wypowiedzieć,

gdzie żyją tchórze chowający się za drugim człowiekiem,

gdzie zło przykryło grubą, puchową pierzyną piękne owoce.

 

Może Tu i Teraz czas zasiać nowe ziarna.

 

Ale najpierw trzeba wyrwać to, co zgniłe,

by nigdy się nie odrodziło.

W życiu łatwo się pogubić, a coraz trudniej odnaleźć własną drogę. 2014-05-31
 „Pewna legenda opowiada o ptaku,

który śpiewa jedynie raz w życiu,
piękniej niż jakiekolwiek stworzenie na Ziemi.

Z chwilą, gdy opuści rodzinne gniazdo,
zaczyna szukać ciernistego drzewa i nie spocznie,
dopóki go nie znajdzie.

A wtedy, wyśpiewując pośród okrutnych gałęzi,
nadziewa się na najdłuższy, najostrzejszy cierń.

Konając wznosi się ponad swój ból,
żeby prześcignąć w radosnym trelu słowika i skowronka.

Jedną, najświetniejszą pieśnią, za cenę życia.

Cały świat zamiera, aby go wysłuchać, uśmiecha się nawet Bóg w Niebie.

Bo to, co najlepsze, trzeba odkupić ogromnym cierpieniem…
Przynajmniej tak głosi legenda.” [...]


 
"Odkryj sens swojego życia,
odkryj swoje powołanie".
 
"Drugi człowiek to skarb".
Zobacz serwisy INTERIA.PL